فصل يكم : كاروان حسينى در راه عراق امام حسين ( ع ) پس از گذشت بيش از چهار ماه « 1 » يعنى حدود 125 روز اقامت در مكه ، پس از خوددارى از بيعت با يزيد بعد از مرگ معاويه ، از مكه خارج شد . آن حضرت از احرام عمره بيرون آمد ؛ زيرا بيم آن داشت كه در مكه دستگير شود و يا آنكه غافلگيرانه پيچيده در اثناى مراسم حج ، به قتل برسد و در نتيجه حرمت خانهء خدا شكسته شود . به هر حال كاروان حسينى در سحر يا اوايل بامداد روز هشتم ذىحجّه سال شصتم هجرى به سوى عراق رهسپار گشت . هفت نكتهء پژوهشى 1 - مورخان دربارهء روز خروج امام از مكّهء مكرّمه اختلاف نظر دارند . برخى نوشته‌اند كه خروج آن حضرت در روز سوّم ذىحجّه بود . برخى ديگر تاريخ خروج را هفتم « 2 » و برخى ديگر دهم « 3 » اين ماه نوشته‌اند . ولى تاريخ درست خروج امام ( ع ) روز هشتم ذى حجّه مىباشد ؛ زيرا خود آن حضرت ( ع ) در نامهء دومش به مردم كوفه نوشته است : « . . . من در روز سه شنبه هشت روز گذشته از ذى حجّه ، روز ترويه ، به سوى شما حركت كردم . . . » « 4 »

--> ( 1 ) - زيرا امام ( ع ) روز سوم شعبان به مكه وارد شد و در روز هشتم ذى حجه از آن بيرون رفت . ر . ك : اللهوف ، ص 26 ، انتشارات داورى . ( 2 ) - ر . ك : كامل الزيارات ، ص 73 ؛ تذكرة الخواص ، ص 217 . ( 3 ) - ر . ك : تاريخ دمشق ، ج 14 ، ص 212 ؛ تهذيب الكمال ، ج 4 ، ص 493 . ( 4 ) - ر . ك : الارشاد ، ص 202 ، تاريخ طبرى ، ج 3 ، ص 293 و 301 .